افسردگی

افسردگی پس از زایمان؛ علائم، علت‌ها، تفاوت با اندوه مادرانه و روش‌های درمان

نویسنده: تحریریه‌ی یارا۲۰ مرداد ۱۴۰۵۷ دقیقه مطالعه
افسردگی پس از زایمان؛ علائم، علت‌ها، تفاوت با اندوه مادرانه و روش‌های درمان
افسردگی پس از زایمان فقط غمگینی نیست؛ این مقاله تفاوت آن با اندوه مادرانه، علائم، عوامل خطر، روش تشخیص و گزینه‌های درمانی را توضیح می‌دهد.
فهرست مطالب

افسردگی پس از زایمان چیست و چه تفاوتی با اندوه مادرانه دارد؟

افسردگی پس از زایمان یک اختلال خلقی است که ممکن است در هفته‌ها یا ماه‌های بعد از تولد نوزاد شروع شود. این وضعیت می‌تواند بر خلق‌وخو، سطح انرژی، افکار، روابط و توان انجام کارهای روزانه اثر بگذارد. بنابراین موضوع فقط احساس غم نیست و به توجه و ارزیابی تخصصی نیاز دارد.[۱]

بسیاری از مادران در روزهای اول پس از زایمان، نوسان خلق، گریه‌های بی‌دلیل، حساسیت عاطفی یا نگرانی بیشتری را تجربه می‌کنند. این حالت که با نام «اندوه مادرانه» یا Baby Blues شناخته می‌شود، معمولاً خفیف است و ظرف مدت کوتاهی کاهش پیدا می‌کند. اما اگر علائم شدیدتر شوند، بیش از دو هفته ادامه داشته باشند یا مراقبت از خود و نوزاد را دشوار کنند، لازم است احتمال افسردگی پس از زایمان بررسی شود.[۲]

ویژگی اندوه مادرانه افسردگی پس از زایمان
زمان و دوام معمولاً در روزهای نخست شروع می‌شود و کوتاه‌مدت است. ممکن است در هفته‌ها یا ماه‌های پس از زایمان ظاهر شود و ادامه پیدا کند.
شدت علائم اغلب با نوسان خلق و گریه‌کردن خفیف همراه است. احساس غم عمیق، ناامیدی، اضطراب یا بی‌علاقگی می‌تواند شدیدتر باشد.
اثر بر زندگی روزمره معمولاً اختلال جدی در عملکرد روزانه ایجاد نمی‌کند. ممکن است خواب، تغذیه، روابط و مراقبت از نوزاد را تحت تأثیر قرار دهد.

افسردگی پس از زایمان نشانه ضعف شخصیتی، بی‌علاقگی به نوزاد یا ناتوانی در مادر بودن نیست. این مشکل می‌تواند از ترکیب عوامل زیستی، روانی و اجتماعی شکل بگیرد و قابل ارزیابی و درمان است.[۳]

واکنش‌های افسردگی و سوگ ممکن است پس از سقط جنین، مرده‌زایی یا تجربه‌های دشوار مرتبط با فرزندآوری هم رخ دهند. بعضی از والدین نیز پس از فرزندخواندگی یا ورود ناگهانی به یک نقش مراقبتی تازه، به حمایت روان‌شناختی نیاز دارند. در این شرایط، شدت و ماندگاری علائم از برچسب‌زدن به تجربه فرد مهم‌تر است.

علائم افسردگی پس از زایمان چیست؟

علائم در همه افراد به یک شکل بروز نمی‌کنند. ممکن است یک مادر بیشتر احساس غم و کم‌انرژی بودن داشته باشد، در حالی که فرد دیگری عمدتاً تحریک‌پذیری، اضطراب یا احساس گناه شدید را تجربه کند. نشانه‌های رایج شامل موارد زیر هستند:

  • احساس غم، پوچی، ناامیدی یا گریه‌های مکرر
  • تحریک‌پذیری، عصبانیت غیرمعمول یا حساسیت عاطفی شدید
  • از دست دادن علاقه یا لذت نسبت به فعالیت‌هایی که پیش‌تر خوشایند بودند
  • خستگی مداوم یا احساس ناتوانی، فراتر از خستگی معمول مراقبت از نوزاد
  • اختلال خواب، حتی زمانی که فرصت استراحت وجود دارد، یا خواب بیش از اندازه
  • تغییر اشتها، دشواری در تمرکز یا تصمیم‌گیری
  • احساس گناه، بی‌ارزشی یا فکرهایی مانند «من مادر خوبی نیستم»
  • دشواری در مراقبت از خود، انجام امور روزمره یا برقراری ارتباط عاطفی با نوزاد

اضطراب شدید، نگرانی مداوم درباره سلامت نوزاد، حملات هراس و افکار مزاحم درباره آسیب‌دیدن نوزاد هم ممکن است همراه افسردگی پس از زایمان دیده شوند. داشتن یک فکر مزاحم، به‌خودی‌خود به معنای قصد انجام آن نیست؛ با این حال، مهم است که این افکار را صادقانه با متخصص مطرح کنید.[۴]

اگر این علائم بیش از دو هفته ادامه پیدا کرده‌اند، رو به تشدید هستند یا توانایی شما برای مراقبت از خود، نوزاد، روابط خانوادگی یا فعالیت‌های معمول را مختل کرده‌اند، مراجعه برای ارزیابی ضروری است.[۵]

چه عواملی خطر افسردگی پس از زایمان را افزایش می‌دهند؟

افسردگی پس از زایمان معمولاً یک علت مشخص و واحد ندارد. تغییرات جسمی پس از زایمان، تجربه‌های گذشته، فشارهای زندگی و میزان حمایت اطرافیان می‌توانند هم‌زمان در بروز آن نقش داشته باشند.[۱]

سابقه سلامت روان

سابقه افسردگی، اضطراب، اختلال دوقطبی یا افسردگی پس از زایمان در بارداری پیشین، از عوامل مهمی است که نشان می‌دهد فرد در دوران بارداری و پس از تولد نوزاد به پایش دقیق‌تری نیاز دارد.[۷]

فشارهای جسمی و مراقبتی

کم‌خوابی مداوم، درد جسمی، عوارض بارداری یا زایمان، روند دشوار بهبودی، مشکلات شیردهی، بیماری نوزاد یا نیازهای مراقبتی پیچیده می‌توانند فشار روانی این دوره را بیشتر کنند. این عوامل به‌تنهایی علت قطعی افسردگی نیستند، اما در ارزیابی بالینی اهمیت دارند.[۳]

شرایط خانوادگی و اجتماعی

تنهایی، کمبود حمایت عملی، تعارض در رابطه، خشونت خانگی، نگرانی‌های مالی، بارداری ناخواسته یا رویدادهای پراسترس زندگی می‌توانند خطر را افزایش دهند. حمایت زودهنگام و دسترسی آسان به خدمات سلامت روان، در شناسایی و مداخله به‌موقع نقش مهمی دارد.[۷]

تشخیص افسردگی پس از زایمان چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص باید توسط روان‌پزشک، روان‌شناس یا پزشکی انجام شود که با مراقبت‌های پس از زایمان آشناست. گفت‌وگو درباره خلق، خواب، اضطراب، افکار ناخواسته، عملکرد روزمره، سابقه روان‌پزشکی و شرایط حمایتی خانواده، بخش مهمی از این ارزیابی است.[۲]

پزشک ممکن است برای شناسایی یا رد عوامل جسمی مؤثر بر علائم، وضعیت‌هایی مانند کم‌خونی، اختلالات تیروئید، درد یا عوارض دارویی را نیز بررسی کند. گاهی از ابزارهایی مانند مقیاس افسردگی پس از زایمان ادینبرو استفاده می‌شود؛ با این حال، این پرسش‌نامه یک ابزار غربالگری است و به‌تنهایی تشخیص قطعی محسوب نمی‌شود.[۴]

ارزیابی دقیق باید علائم اضطراب، وسواس پس از زایمان، اختلال استرس پس از سانحه و به‌ویژه سابقه یا نشانه‌های اختلال دوقطبی را هم در نظر بگیرد؛ چون تفاوت در تشخیص می‌تواند بر انتخاب درمان اثر بگذارد.[۵]

تفاوت با روان‌پریشی پس از زایمان

روان‌پریشی پس از زایمان با افسردگی پس از زایمان تفاوت دارد. گیجی شدید، باورهای غیرواقعی، شنیدن صدا، دیدن چیزهایی که دیگران نمی‌بینند، بی‌خوابی شدید همراه با آشفتگی یا رفتارهای غیرعادی می‌تواند نشانه یک وضعیت اورژانسی روان‌پزشکی باشد و به ارزیابی فوری نیاز دارد.[۲]

درمان افسردگی پس از زایمان چیست؟

درمان بر اساس شدت علائم، سابقه فرد، وضعیت جسمی، شیردهی، دسترسی به حمایت و ترجیح مادر تنظیم می‌شود. هدف از درمان، کاهش رنج روانی، بازگشت تدریجی به عملکرد روزمره و تقویت امنیت مادر و نوزاد است. انتخاب روش درمان باید پس از ارزیابی متخصص انجام شود.[۵]

روان‌درمانی

روان‌درمانی، از جمله درمان شناختی‌رفتاری و درمان بین‌فردی، برای بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی پس از زایمان مفید است. در جلسات درمان، فرد می‌تواند افکار خودسرزنش‌گر، فشار نقش‌های جدید، تعارض‌های رابطه‌ای، سوگ و دشواری سازگاری با والدگری را با کمک درمانگر بررسی کند.[۴]

دارودرمانی

برای بعضی افراد، به‌ویژه در مواردی که علائم متوسط تا شدید هستند، داروهای ضدافسردگی با تجویز پزشک مطرح می‌شوند. پزشک باید سابقه درمان، وضعیت جسمی، داروهای هم‌زمان و شیردهی را در تصمیم‌گیری در نظر بگیرد. دارو را بدون نظر پزشک شروع یا قطع نکنید و آن را با داروی دیگری جایگزین نکنید.[۱]

در برخی موارد، ترکیب روان‌درمانی و دارودرمانی می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. درمان‌های تخصصی‌تر، از جمله بعضی داروهای اختصاصی افسردگی پس از زایمان یا مراقبت بیمارستانی، فقط پس از ارزیابی پزشک و متناسب با شرایط هر فرد بررسی می‌شوند.[۶]

برای آشنایی کلی با گزینه‌های حمایت حرفه‌ای، می‌توانید مطلب درمان افسردگی: روش‌های مؤثر، انتخاب متخصص و مسیر بهبودی را نیز بخوانید. با این حال، تصمیم‌گیری درمانی در دوران پس از زایمان باید متناسب با شرایط هر فرد و با نظر متخصص انجام شود.

برای کمک به مادر مبتلا به افسردگی پس از زایمان چه کارهایی مفید است؟

حمایت مؤثر فقط به گفتن «قوی باش» محدود نمی‌شود. در بسیاری از مواقع، کمک عملی و بدون قضاوت می‌تواند فشار روزمره را کمتر کند. اطرافیان می‌توانند:

  • بخشی از مراقبت از نوزاد، کارهای خانه، خرید یا تهیه غذا را بر عهده بگیرند.
  • برای مادر فرصتی برای استراحت پیوسته فراهم کنند و برنامه شبانه را تا جای ممکن تقسیم کنند.
  • به‌جای نصیحت یا مقایسه، به او گوش دهند و احساساتش را کم‌اهمیت نشمارند.
  • او را برای مراجعه به پزشک یا درمانگر همراهی کنند و در صورت نیاز، هماهنگی‌های عملی را انجام دهند.
  • از انتظارهای غیرواقع‌بینانه درباره «مادر کامل» فاصله بگیرند.
  • تغییرات خلق، کناره‌گیری، ناامیدی یا حرف‌زدن از آسیب را جدی بگیرند.

خواب و استراحت تا حد امکان، وعده‌های غذایی منظم، فعالیت بدنی سبک با تأیید پزشک و حفظ ارتباط با یک یا دو فرد قابل اعتماد، در کنار درمان حرفه‌ای می‌تواند کمک‌کننده باشد. با این حال، این اقدامات جایگزین درمان در علائم پایدار یا شدید نیستند.[۳]

سلامت روان همسر یا مراقب اصلی نوزاد نیز اهمیت دارد. خانواده‌ای که فشار مراقبت را تقسیم می‌کند، زودتر برای دریافت کمک اقدام می‌کند و از سرزنش فاصله می‌گیرد، فضای امن‌تری برای بهبود فراهم خواهد کرد.

چه زمانی افسردگی پس از زایمان یک وضعیت اورژانسی است؟

وجود افکار خودکشی، فکر یا قصد آسیب‌زدن به خود یا نوزاد، یا ناتوانی در حفظ ایمنی، به دریافت کمک فوری نیاز دارد. در این شرایط، فرد نباید تنها بماند؛ با اورژانس محلی یا نزدیک‌ترین مرکز درمانی تماس بگیرید و وضعیت را روشن و مستقیم توضیح دهید.[۵]

شنیدن صدا، دیدن چیزهایی که دیگران نمی‌بینند، باورهای غیرواقعی، گیجی شدید، آشفتگی غیرمعمول یا رفتارهای خارج از کنترل می‌تواند از نشانه‌های روان‌پریشی پس از زایمان باشد. تا رسیدن کمک، مادر و نوزاد باید در کنار یک فرد بزرگسال امن و قابل اعتماد باشند.[۷]

این مطلب جایگزین تشخیص، روان‌درمانی یا توصیه پزشکی متناسب با شرایط فردی نیست. افسردگی پس از زایمان موضوعی قابل پیگیری است و درخواست کمک حرفه‌ای، اقدامی مسئولانه برای سلامت مادر، نوزاد و خانواده به شمار می‌آید.

اشتراک‌گذاری:

پرسش‌های متداول

افسردگی پس از زایمان چیست؟

افسردگی پس از زایمان یک اختلال خلقی است که در هفته‌ها یا ماه‌های پس از تولد نوزاد بروز می‌کند و می‌تواند بر خلق، انرژی، خواب، روابط و توان انجام کارهای روزمره اثر بگذارد.

تفاوت اندوه مادرانه با افسردگی پس از زایمان چیست؟

اندوه مادرانه معمولاً در روزهای نخست پس از زایمان شروع می‌شود، خفیف است و طی مدت کوتاهی کاهش می‌یابد. افسردگی پس از زایمان شدیدتر یا ماندگارتر است و عملکرد روزمره و مراقبت از خود یا نوزاد را مختل می‌کند.

مهم‌ترین علائم افسردگی پس از زایمان کدام‌اند؟

غم یا پوچی مداوم، تحریک‌پذیری، از دست دادن علاقه، خستگی شدید، اختلال خواب یا اشتها، احساس گناه و بی‌ارزشی، دشواری تمرکز و مشکل در مراقبت از خود یا نوزاد از علائم رایج هستند.

افسردگی پس از زایمان چگونه درمان می‌شود؟

درمان بر اساس شدت علائم و شرایط فردی انجام می‌شود و ممکن است شامل روان‌درمانی، حمایت خانوادگی و در برخی موارد دارودرمانی با نظر پزشک باشد. شیردهی و وضعیت جسمی نیز باید در انتخاب درمان در نظر گرفته شوند.

چه زمانی افسردگی پس از زایمان به مراجعه فوری نیاز دارد؟

اگر گیجی شدید، باورهای غیرواقعی، شنیدن صدا، دیدن چیزهایی که دیگران نمی‌بینند، بی‌خوابی شدید همراه با آشفتگی یا خطر آسیب به خود یا نوزاد وجود دارد، باید فوراً از خدمات اورژانسی روان‌پزشکی کمک گرفت.

منابع علمی

هر منبع به‌صورت خودکار در برابر پایگاه اصلی خودش (PubMed / Crossref) راستی‌آزمایی شده است.

  1. ۱
    Postpartum Depression: Pathophysiology, Treatment, and Emerging Therapeutics.

    Stewart DE, Vigod SN · Annual review of medicine · ۲۰۱۹

    PubMed · pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  2. ۲
    Postpartum Depression: Identification and Treatment in the Clinic Setting.

    Kroska EB, Stowe ZN · Obstetrics and gynecology clinics of North America · ۲۰۲۰

    PubMed · pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  3. ۳
    Prevalence and Risk Factors of Postpartum Depression in Women: A Systematic Review and Meta-analysis.

    Liu X, Wang S, Wang G · Journal of clinical nursing · ۲۰۲۲

    PubMed · pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  4. ۴
    Postpartum Depression: Screening and Collaborative Management.

    Wells T · Primary care · ۲۰۲۳

    PubMed · pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  5. ۵
    Postpartum Depression: A Clinical Review of Impact and Current Treatment Solutions.

    Dennis CL, Singla DR, Brown HK · Drugs · ۲۰۲۴

    PubMed · pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  6. ۶
    Effect of Zuranolone vs Placebo in Postpartum Depression: A Randomized Clinical Trial.

    Deligiannidis KM, Meltzer-Brody S, Gunduz-Bruce H · JAMA psychiatry · ۲۰۲۱

    PubMed · pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  7. ۷
    Postpartum Depression-Identifying Risk and Access to Intervention.

    Gopalan P, Spada ML, Shenai N · Current psychiatry reports · ۲۰۲۲

    PubMed · pubmed.ncbi.nlm.nih.gov

این مطلب صرفاً جنبه‌ی آموزشی دارد و جایگزین مشاوره‌ی تخصصی نیست. در صورت نیاز به کمک فوری با خط‌های بحران تماس بگیرید یا با یک روانشناس مشورت کنید.

مقالات مرتبط

تازه‌ترین مقالات مجله سلامت یارا را دریافت کنید

هفته‌ای یک ایمیل، بدون تبلیغات. هر زمان بخواهید لغو اشتراک کنید.